اختلال خواندن اصطلاحي گسترده و نوعي اختلال يادگيري است كه نقائص رواني كلامي ، توانايي دقت در خواندن ، صحبت كردن و هجي كردن را در برمي گيرد  و مي تواند در آگاهي واج شناسي ،‌رمز گشايي املا ، حافظه شنوايي كوتاه مدت و نامگذاري سريع ، مشكلاتي ايجاد مي كند.

اختلال خواندن يك ناتوانايي يادگيري بر پايه مغز است كه توانايي شخص به طور ويژه در خواندن آسيب مي بيند.

ويژگي هاي كودكان با اختلال خواندن

بر اساس برخي پژوهش ها ،‌اختلال خواندن در پسران سه تا چهار برابر دختران است . كودكان با اختلال يادگيري ، تمايل به خواندن ندارند ،قادر نيستند براي خود يك دايره بينايي از لغات ايجاد كنند ، دامنه توجه آن ها كوتاه است ، در تمركز مشكل دارند ،‌معمولا در مدرسه افت تحصيلي دارند ،‌احساس نااميدي ، بي لياقتي و كم جراتي مي كنند ،‌در خواندن شفاهي و كلامي ترديد مي كنند  و گاهي دچار لكنت مي شوند ،‌به جاي اين كه چشم هايشان را هنگام خواندن حركت دهند ، سرشان را تكان مي دهند ، كلمه به كلمه مي خوانند ، به زحمت و با صداي كشيده و لحن يكنواخت مي خوانند ، به نقطه گذاري توجه ندارندو از توجه به معني لغت غافلند ، واژه ها را غير مرتبط با محتوي و غير مرتبط با عناصر آوايي حدس مي زنند، كلماتي را كه تازه خوانده اند جابه جا تكرار مي كنند.، حافظه ديداري و شنيداري ضعيفي دارند ، فاقد تميز و تشخيص كافي شنيداري هستند، محيط خانوادگي براي موفقيت در مدرسه به آنان فشار مي آورد و يا اينكه نگرش منفي افراطي به عملكرد مدرسه دارند ، رشد اجتماعي كافي ندارند و در مدرسه سازگاري شخصي مناسبي بروز نمي دهند.

 

انواع اختلال خواندن

بر اساس قانون آموزش افراد با ناتواني ها ،‌مشكلات خواندن در كودكان با اختلال يادگيري بر سه نوع است :

1- مشكلات خواندن پايه كه شامل دشواري در درك روابط بين صداها ، حروف و كلمات است .

2- مشكلات رواني خواندن كه شامل خواندن با سرعت مناسب ، دقيق خواندن و طرز بيان درست مي شود.

3- مشكلات درك خواندن كه نوعي ناتواني در فهم معني كلمات و عبارات است..

به طور كلي ، مشكلات خواندن در كودكان با اختلال هاي يادگيري بر سه نوع است:

1- اختلال خواندن ناشي از تحولات واج شناسي : كودك با ابن اختلال ،‌در خواندن كلمات بي معنا مشكل دارد، حروف آغازين يا مبنايي كلمات را تغيير مي هد.

2- اختلال  خواندن ناشي از سطوح تحول كودك : با اين نوع اختلال ، در خواندن كلمات بي قاعده مشكل دارد.

 برگرفته شده از مجله تعلیم و تربیت استثنایی شماره ۳